Της ευελφάλειας το κάγκελο


poppinsγραφει ο αρισταρχος

“… bogaca με συρόπια και σοκολάτες!”

Θυμάστε εκεί στη δεκαετία του εξήντα όταν με θαυμασμό και ευχαρίστηση βλέπαμε στην οθόνη του σινεμά την JulieAndrews σαν Μαίρη Πόππινς με την περίεργη τσάντα και την μαγική ομπρέλα να πετάει τραγουδώντας εκείνο το ”απλό” ακαταλαβίστικο μακρινάρι supercalifrangilisticexpialadocius. Και όταν τα παιδάκια αποτύγχαναν να το πουν ξεκαρδίζονταν στα γέλια και… αυτή ήταν η μαγεία! Η σύγχρονη Μαίρη Πόππινς μας ήρθε με μπουγατσάν και ευελφάλεια. Και το πρώτο περίεργο συνονθύλευμα φύλλου και γέμισης μου θυμίζει πιο πολύ την Τούρκικη παροιμία “Can bogazdan gelir(η ψυχή από το στόμα βγαίνει)” παρά… bogaca με σιρόπια και σοκολάτες. Και δεν τρέχει τίποτα που κάποιος είχε την φαεινή ιδέα για το ευφάνταστο γλύκισμα. Άλλωστε στην εποχή των γεύσεων ζούμε κι από ποιότητα… Συνέχεια

Τις πταίει;


theoxaris-xaris-paraitisi-660γραφει ο αρισταρχος

Φταίμε κι εμείς, φταίτε και σεις, φταίει κι ο Χατζηπετρής!

“Έκανα την δουλειά που μου δώσανε, και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Εγώ δεν πήρα αποφάσεις, άλλοι τις πήραν, και μάλιστα νόμιμα, εγώ τις υλοποίησα.” Κουβέντες Γενικού Γραμματέα Εσόδων του κράτους, του Θεοχάρη. Και αν αγαπάτε έφυγε μόνος με ψηλά το κεφάλι γιατί δεν έχει κανένας το ανάστημα να τον απολύσει. Αυτό πως σας φαίνεται; Διορισμένος από τον Θεό ήταν; Εκτός και έτσι λέγεται τώρα ο αρχηδανειστής. Συνέχεια

Μια από τα ίδια


http://www.youtube.com/watch?v=V8VpxFUt0ag&feature=player_embeddedγραφει ο αρισταρχος

“Πεθαίνω για σένα κι ας είσαι απάτη…”

Ωραία! Έμεινε ο ΣΥΡΙΖΑ στα ίδια ποσοστά και έπεσε η ΝΔ. Δηλαδή, και πως να μην έπεφτε. Κανονικά έπρεπε να πάρει τέτοια κουτρουβάλα που να παλεύουν με το μονοψήφιο αλλά… έλα που οι περισσότεροι των Ελλήνων έχουν παρακαταθήκες με την Νέα Δημοκρατία, κι ας βογκούν με την ανεργία, κι ας υποφέρουν με τις κομμένες τις συντάξεις, αρκεί… από παλιά έτσι δούλευε το μαγαζί, με μόνο την ελιά και τον Κώτσο- Βασιλειά.  

Ελιά; Ά ναι… τόπε ο Μπέννυ. Μη φοβάσαι φιλαράκι εγώ εδώ είμαι. Μεταμορφώθηκε το ΠΑΣΟΚ σε ελιά και τσουουπ έπιασε το 8%. Το πάμε στα λαθραία το καράβι και άσε τα κομμούνια να χαίρονται με την σταθερότητα των ποσοστών τους. Τα άλλα ποσοστά, δικά μας κι εκείνα. Γίνεται ρε Ελλάδα χωρίς ΠΑΣΟΚ(φτου γαμώ… ήθελα να πω Ελιά) και ΝουΔου(άντε ρε φίλε κάντο Νέα Ελλάδα να τελειώνουμε). Δεν γίνεται, πάλι εδώ είμαστε. Συνέχεια

Με λένε Ελένη!


mamaγραφει ο αρισταρχος

“Με βάφτισαν Ελένη και με φωνάζουν Λένα για το χατίρι του πατέρα μου που ποτέ δεν γνώρισα”

Με λένε Ελένη! Μισώ το Ελεάνα και σιχαίνομαι το Έλενα. Ανέχομαι το Λένα γιατί έτσι με πρωτοφώναξε ο γιγάντιος Νίκος, ο πατέρας μου, σαν γεννήθηκα. Με σήκωσε ψηλά και έτσι φώναξε, έτσι τούρθε “Καλώς ήρθες Λενάκι μου!”. Κι εγώ, έτσι ψυχανεμίζομαι, πέταξα σαν πέρδικα στον ουρανό γιατί έτσι είναι η ευτυχία, σε κάνει ανάλαφρο σαν πούπουλο που το σέρνει ο αέρας. Θάχει τον λόγο του ο Θεός που τις αναμνήσεις τις έβαλε από τα πέντε χρόνια και μετά, αλλά εγώ στα τρία μου χρόνια το μόνο που θυμάμαι είναι κάτι ψηλούς με μαύρα κουστούμια και μια τεράστια Αμερικάνικη κατάμαυρη κουρσάρα σαν την άλλη πλευρά της ψυχής μου.
Τότε που, ο Νίκος της ζωής μου, πετούσε σαν αετός πάνω από τα έλατα του Καϊμακτσαλάν για να ρθει στο μικρό μου παραθυράκι και αφού μου χαϊδέψει τα μαλλιά, όσο μπορεί ένας αετός να κάνει, να με φωνάξει “γειά σου περδικούλα μου, γειά σου Λενάκι, πάντα θα σ’ αγαπώ!” Κι ύστερα χάθηκε στην αιωνιότητα, κοντά στους αγγέλους. Και ήμουνα, να μά το Θεό, μόλις τριών ετών κοριτσάκι με χρυσές μπούκλες και καταγάλανα μάτια εντελώς μόνη. Αφού τρελάθηκε κι ο παπα-Κωνσταντής ο ψηλέας, στην ομώνυμη εκκλησιά Κωνσταντίνου και Ελένης  του μικρού χωριού μας όταν με βούταγε στο νερό της κολυμβήθρας. “Μωρέ Νίκο τι κορίτσαρος είναι αυτός, σχώραμε Παναγιά μου! Βαφτίζεται η δούλη του Θεού…” και πριν προλάβει να αρθρώσει λέξη τόπε ο Νίκος δυνατά “Ελένη!!!! Δηλαδή η… Λένα μου!” Έπεσαν τα κέρματα βροχή στους μπόμπιρες που ξεφώνιζαν “Ελένη, Ελένη!”μαζί με τα χαχανητά του κόσμου και γιόμισε η εκκλησιά μύρο κι αγιοσύνη. Έτσι τόχουν τα βαφτίσια, έτσι τόχουμε μεις. Μυστήριο είναι αυτό. Συνέχεια

Το τρένο θα φύγει χωρίς εμένα…


DSC00664γραφει ο αρισταρχος

“Βαρέθηκα να ανασταίνω και ν’ ανασταίνομαι.”

Την αγκάλιασα και τη φίλησα με πάθος. Την έσφιξα επάνω μου και τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα. Αναρωτιόμουν τι σόϊ συναίσθημα ήταν αυτό που μου φούσκωνε τα στήθια. Δεν ήταν το γνωστό ερωτικό πάθος που έβγαζα μόλις τα χείλια μου ενώνονταν με αυτά της Μυρτώς. Ήταν το γεμάτο… αγάπη! Ναι, αυτό πρέπει νάταν το συναίσθημα που ένιωθα. Ανάμικτο από αδελφικό, ερωτικό, μητρικό, πατρικό… ένα μίγμα από όλα, η αγάπη. Μ’ έπνιγε αφόρητα και μου ανέβαζε δάκρυα. Αυτός ο ζωντανός ο χωρισμός ήταν όπως μου καθότανε, ένας μισός θάνατος.

Φρρρρρ! Ο υπάλληλος των τραίνων στη αποβάθρα Νο 2. Διαπεραστική η σφυρίχτρα προειδοποιεί, σε ένα λεπτό κλείνουν οι πόρτες. Μια τελευταία σφιχτή αγκαλιά πάνω της. Η καρδιά της χτυπάει δυνατά, το στήθος της ανεβοκατεβαίνει γρήγορα. Τα αναφιλητά της συνοδεύονται από πολλά δάκρυα και τα πόδια της ίσα που αγγίζουν το έδαφος.  Μας χωρίζει ο αδελφός μου. Μόλις που προλαβαίνω στο τρίτο ηχητικό τουουουτ πριν σφραγίσει η πόρτα με το πέδιλο από το σκαλοπάτι το άνοιγμα εισόδου για το βαγόνι Νο 4 της αμαξοστοιχίας 1004 με προορισμό την… αποκλήρωση! Συνέχεια

Στον ουρανό εκρέμετο αγγούρι με το ράμμα…


shitsγραφει ο αρίσταρχος

“Στον ουρανό εκρέμετο αγγούρι με το ράμμα κι όλοι, μα όλοι, τρέξανε να ελέπουν ατό το θάμα!”

Μικροί το λέγαμε ειρωνικά για την… φάρα μου, και τώρα… το βλέπουμε που κρέμεται και αναρωτιόμαστε ποιος θα σκύψει να μαζέψει το σαπούνι! Έχω την εντύπωση πως άνοιξε το σπυρί και αρχίζει να ξεχειλίζει το πύον. Βρωμάει ο τόπος και η βρώμα αυτή δεν είναι τίποτε μπροστά σ’ αυτό που θα ακολουθήσει. Νομίζω πως έφτασε η ώρα για να γίνει η καταμέτρηση και να δούμε τι και πως.

Τι έγινε και φτάσαμε , όχι στα πρόθυρα, αλλά στην χρεωκοπία και…

Πως φουντάραμε άγκυρες στο λιμάνι του ΔΝΤ, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Θα σας πω ένα μυστικό, μη το μαρτυρήσετε όμως. Αυτοί θα συνεννοηθούν όλοι μαζί και θα σκύψουν ταυτόχρονα, έτσι θα καλύψουν ο ένας τον άλλον και ούτε γάτα ούτε ζημιά εκτός… από τον αιώνιο καλοπληρωτή, τον λαό! Κι από πάνω θα ζητήσουν ανανέωση της εμπιστοσύνης για μια νέα καλύτερη Ελλάδα. Και αυτό, το ξέρουν πολύ καλά. Συνέχεια

Παίξτε και λίγο από Ελλάδα


malaysiaγραφει ο αρισταρχος

“Το πουλί θα χαθεί ξαφνικά πάνω από τους σχιστομάτηδες και θα ταξιδέψει πίσω στο χρόνο” Πατήρ Δανιήλ.

Δέκα οχτώ μέρες που εξαφανίστηκε το Boeing των Μαλαισιανών γραμμών και… θρήνος. Δε λέω, θλιβερό! 239 άτομα αγνοούνται από αυτή την πτήση και ούτε πόλεμος να ήταν… ή μήπως ήταν;  Εν πάσει περιπτώσει τόσες μέρες δεν μπορεί να μονοπωλούν τις ειδήσεις των καναλιών με ότι πιο απίθανο σενάριο για την εξαφάνιση. Τα ίδια αναπλάθονται, αναμασιούνται και πασπαλίζονται με γνώμες ειδικών για να δώσουν… τί; Απάντηση λογική για τον εξαφανισμό του θηριώδους αεροπλάνου. Υπάρχουν δύο οι θεωρίες, μια λογική και μια… προφητική.

Η λογική, και πιο πιθανή μια και οι Αμερικάνοι κάνουν την πάπια, να το κατέβασαν από την βάση DiegoGarcia στον Ινδικό Ωκεανό γιατί θεωρήθηκε επικίνδυνο και μάζεψαν κουτιά και τυχόν συντρίμμια οπότε αν βρείτε τίποτα γράψτε μου.

Συνέχεια